روزی خانمی از من پرسید چه موانعی بر سر راه شادمانی و نشاط او وجود دارد ،
گفتم تنها مانع موجود ، همین اعتقاد شما به وجود موانع است ،
زیرا به محض اینکه فکر کنی موانعی وجود دارد ، نیاز برای آفریدن موانع در شما بوجود می آید ،
و ناخودآگاه به جست و جویشان خواهید پرداخت ،
بنابراین برای اینکه به شادمانی دست بیابید ،
باید باور کنید که هیچ مانعی بر سر راه شما وجود ندارد ،
آنچه را که شما به راستی باور کنید ، در زندگیتان مشاهده خواهید کرد ،
برای مثال اگر به شدت به کمبود و نداری اعتقاد داشته باشید ،
و مدام به آن بیندیشید و آن را مرکز و محور گفتگوهای خود قرار دهید ،
تنگ دستی دست رد بر سینه شما نخواهد زد ،
و با کمبود های زیادی در زندگیتان مواجه خواهید شد ،
و به عکس اگر به وفور نعمت و شادمانی اعتقاد داشته باشید ،
و تنها به این موهبت ها بیندیشید ، درباره آن با دیگران سخن بگوئید ،
و بر اساس این باور دست به عمل بزنید ،
ثروت و تندرستی و شادمانی به سراغتان خواهد آمد ،
 و به طور قطع آنچه را که باور دارید به چشم خواهید دید .
وین دایر نقل از کتاب « باور کنید تا ببینید »

« خدایا ! اندیشه و احساس مرا در سطحی پائین میاور که زندگی های حقیر و پستی های نکبت بار و پلید  « شبه آدم های اندک » را متوجه شوم ، 
چه دوستر می دارم  « بزرگواری گول خور » باشم ، تا همچون اینان « کوچک واری گول زن » .!

« من از دو کار نفرت دارم ، یکی درد و دل کردن که کار شبه مردهاست ، و یکی هم از خود دفاع کردن ، برای تبرئه خود جوش زدن ، که کار مستضعفین است ، آد مهای سست ، شجاع به هم درد نیازمند نیست ، از ناله شرم دارد .

« مرد پاک را نیز ، زندگی و زمان تنها نمی گذارند ، زندگیش ازو دفاع می کند ، زمان تبرئه اش می کند ، ژلیدان هرگز ژاکدامنی را نمی توانند آلود ، هر چند سنگ ها را بسته و سگ ها را رها کرده باشند !»