بـــــدون اراده متولـــد می شویـــم،با حیـــــرت زندگــــی میکنیـــــــم و سپـــس بــا حســرت میمیریــــم،امــا آنچـــه کـــه هرگـــز فروغـش رنـگ فنــا نمی پذیـــرد دوستــی های پـــاک و بی آلایــش است...

دوستان تجسم کنید که جایی هستید و فردی شروع می کند از یکی از دوستان شما بد گویی کردن و یا از طرف اون حرف های نادرستی را زدن، عکس العمل شما چیست؟ آیا تعجب کرده و تمام شناختی را که نسبت به دوست تان داشتید از دست داده و به دوست خود بد بین می شوید! و یا اینکه این صحبت ها را گوش می دهید و صبر می کنید تا صحبت های دوست تان را هم بشنوید و بعد قضاوت کنید؟ واقعا” صبر کردن و فرصت دادن به آشکار شدن حقیقت خیلی سخت است! من فکر نمی کنم سخت تر از این باشد که یک طرفه به قاضی برویم و دوست مان را متهم کنیم، زیرا حقیقت آشکار خواهد شد و شرمساری خواهد ماند.

همیشه به یاد داشته باشیم که چهار چیز است که نمی‌توان آنها را دوباره بازگرداند:

• سنگ ………… پس از رها کردن!

• سخن ………… پس از گفتن!

• موقعیت ……… پس از پایان یافتن!

• زمان ………… پس از گذشتن!

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.

 به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی …
اگر روزمرّگی را تغییر ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.

تو به آرامی آغاز به مردن می‏کنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر می‌کنند،
دوری کنی . .. .، 

تو به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر هنگامی که با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی،
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگی‏ات
ورای مصلحت‌اندیشی بروی . . .
-
امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!

امروز کاری کن!
نگذار که به آرامی بمیری!
شادی را فراموش نکن

شعر از پابلو نرودا شاعر شیلیایی با ترجمه‌ی احمد شاملو