یکی از تکنیک های کلیدی  و موثر و البته کار سازوکارگشا !!! ، مخصوصا در مواجهه و ارتباط  با افرادی که به نوعی  توهم و بدبینی نسبت به دیگران دچار هستند ، و ارتباطمون باهاشون مخدوش شده ، تکنیک کمک خواستن از اوناست . مشورت به تنهایی در این گونه مواقع کارساز نیست ،  کمک عملی ، طوریکه که طرف مقابل حس کنه به شدت بهش نیاز داری وباعملی کردن خواستت برای همیشه مدیونش خواهی بود.
این احساس رو اگر بتونی در مواجهه با اینگونه افراد  ایجاد کنی تقریبا میشه گفت که خط پایانی میکشی بر بدبینی های طرف مقابل و می توان از آن پس شاهد بهبود هر چند  نسبی در ارتباطاتمون باشیم .
من خودم بارها و بارها از این تکنیک سود جسته ام و بارها آنرا تجربه کرده ام و در عمل و به کرات شاهد نتایج اعجاب انگیزشم بوده ام .
من شخصی را میشناسم که وجودش مالامال از بدبینیه از اون آداماست که تو جیب کتش هفت هشت ده تا از اون عینکای بدبینی در فرم های مختلف اونم  در رنگ های جور وا جور بعنوان زاپاس داره .
از اون تیپ آدمایی که همیشه بقول معرف بخش خالی لیوان رو می بینند . نفوذ در قلب  این آدما و کار کردن باهاشون خیلی سخته . اما بقول شریعتی  چه  باید کرد ؟
ما در جامعه ای زندگی میکنیم که انتخابمون نبوده و مجبوریم با انسان هایی  در ارتباط باشیم که دارای سلایق  و علایق مختلف و گاها متضادی با ما هستند .  پس باید دوعنصراساسی  سیادت و کیاست را همزمان  چاشنی هر گونه ارتباطمون با این افراد کنیم .
افرادی که مدام دچار توهم بدبینی نسبت به اطارافیان میشند یکی از تصورات جدایی ناپذیرشون(لاینفکشون) اینه که فکر میکنند همه درحال توطئه بر علیه شون هستند وهمیشه افراد رو درمقابل خود میبینند نه در کنار خودچون مدام  در جستجوی این پندار های واهی هستند بطور مرتب انگشت اتهامشان در حال چرخیدنه و وای از اون روزی  که انگشتش سیه روزی رو نشونه بگیره......(گردونه این چرخش به نام یکی بیوفته)...